Yazmayı çok sevip, yazmıyor olmak
Okumayı çok sevip hala okumuyor olmak
Sakin yaşamak isteyip, hayatın içinde savrulup gitmek...
Sanırım bir çoğumuzun gündemi bu.
Bir hengame içinde görevlerimizi yerine getirirken aslında 'ne' olduğunun farkına varacak kadar bile kendimizle baş başa kalamıyoruz.
Geride kalan 'yapabildiğimiz her şey' için tabiki şükürler olsun ama günün sonunda kişisel tatmin için hala bir şeyler eksik kalıyor gibi hissediyorsanız, yalnız değilsiniz...
Peki bu iyi hissettirdi mi?
Tek değilsiniz, çoğumuz bu şekilde yaşıyoruz.
Birazcık robotlaşmış belki ama yine de yaşamda var olma mücadelesinde bayrağı bırakmayan o kişiler;
Evet bizler, şu andan itibaren bir an olsun durup, henüz günün hangi saatindeyseniz, o andan sonraki zamanınız için iyi bir şeyler yapmaya niyet edin mesela.
Sahip olduklarımıza şükürle ve elbette ihtiyacımız olan her şeye kavuştuğumuz tatminle dolu günler, aylar ve mutluca uzun seneler dilerim...
